plst

“Oceanen bevatten in 2050 meer plastic dan vis,” kopte Nu.nl gister. Uit een onderzoek van de Ellen McArthur Foundation blijkt dat als we in dit tempo doorgaan, het totale gewicht van het plastic in de zee groter is dan het gewicht van alle vis bij elkaar. Hoewel dat een beetje overdreven klinkt, is het zeker een angstaanjagend vooruitzicht.

Gelukkig zijn wij mensen behoorlijk inventieve wezentjes. De menselijke geschiedenis is één lange aaneenschakeling van problemen en oplossingen, en hieronder zetten we een aantal mogelijke oplossingen op een rijtje.

We willen niet suggereren dat de plasticsoep een verwaarloosbaar probleem is, of dat de onderstaande maatregelen per definitie afdoende zullen zijn om onze kwetsbare oceanen te beschermen. Maar er zit toch wel iets geruststellends in het idee dat eraan gewerkt wordt.

Laagdrempelige schoonmaak: de drijvende vuilnisemmer

De Seabin is een initiatief van twee Australische surfers dat ronddrijvend afval uit het water moet gaan vissen. Het is een soort drijvende vuilnisemmer waar aan de bovenkant water in kan stromen, waardoor drijvend afval in een soort netje verzameld wordt terwijl het opgeschoonde water weer wordt uitgespuugd.

De apparaten zijn deze maand succesvol gecrowdfund via Indiegogo, en komen eind 2016 op de markt. En het mooiste is: van het plastic afval dat de Seabins vangen willen de makers weer nieuwe Seabins maken.

Grootschalige schoonmaak: een enorm vangnet voor plastic

Een iets grootschaliger aanpak van het probleem van plastic afval in de zee komt van Nederlandse bodem. In 2014 kreeg de Nederlandse Boyan Slat, toen twintig jaar oud, enorme media-aandacht voor zijn project The Ocean Cleanup. Een ambitieus project, zeker voor zo’n jong iemand, maar het lijkt enorm de goede kant op te gaan: in de lente zal de eerste grote test met zijn uitvinding worden uitgevoerd voor de kust van Zuid-Holland.

Het idee is simpel: in een enorme v-vorm (in de aankomende test 100 meter lang) worden in de zee boeien uitgezet, waaronder een soort schermen hangen die het plastic uit het langsstromende water filteren. Het verzamelde plastic komt samen in een bassin, waar het uiteindelijk uit gevist kan worden voor transport naar het vaste land.

Het uiteindelijke plan, dat naar verwachting vanaf 2020 zal kunnen worden uitgezet, is nog grootschaliger: volgens hun eigen schatting zal een 100 kilometer lange barrière over een periode van 10 jaar bijna de helft van al het plasticafval uit de zee kunnen vissen.

Minder plastic kopen en weggooien

Hoe effectief de bovenstaande oplossingen ook zullen blijken, uiteindelijk blijven het pleisters op de wonde. Het beste zou het zijn als we het probleem bij de wortel aanpakken. Op persoonlijke schaal is die oplossing simpel: minder afval produceren. Hoe minder zakken vol plastic troep je aan de straat zet, hoe minder uiteindelijk in de zee zal belanden. Dat is misschien niet altijd even makkelijk, maar het is wel degelijk mogelijk, zoals deze vrouw uit New York en de mensen uit dit dorpje in Japan wel bewijzen.

Minder plastic produceren

1024px-Rusko_Landfill_20090530

Uiteindelijk is het echte doel om de productie van plastic troep aan banden te leggen aan de productiekant. De productie van verpakkingsplastic is natuurlijk direct verweven met de vraag ernaar, dus veel grootschalige initiatieven om de productie aan banden te leggen zullen ook te maken hebben met het verlagen van de vraag.

De onlangs in Nederland ingevoerde regel om verplicht geld te vragen voor plastic zakjes in de winkels is een goed voorbeeld hiervan, net zoals dat andere recyclingssysteem dat we al lang hanteren: het statiegeld.

Of we ooit toe zullen gaan naar een maatschappij zonder afval valt misschien te betwijfelen, maar als we ons er een klein beetje voor inzetten kunnen we al een enorm verschil maken in de hoeveelheid troep die er in onze dierbare oceanen terechtkomt. En dat maakt een betere wereld voor zowel ons mensen als de andere dieren.

Deel
Tweet