036e7768-9eae-4a69-b767-3521e07e6279

Het was warm op onze planeet, 120.000 jaar geleden. Ongeveer 1°C warmer dan nu, om niet helemaal precies te zijn. En het was niet heel aangenaam toeven op een aarde met die temperatuur: gigantische stormen verwoestten het landschap, dat aan alle kanten opgeslokt werd door een tot wel 9 meter stijgende zeespiegel. Het lijkt er steeds meer op dat dit niet alleen een angstaanjagend beeld uit het verleden, maar ook uit de nabije toekomst is.

Gister werd in het wetenschappelijk tijdschrift Atmospheric Chemistry and Physics een onderzoek gepubliceerd dat ingaat op de gevaren van de stijgende wereldwijde temperatuur. En de conclusies zijn niet mals.

Het rapport spreekt in niet mis te verstane bewoordingen over zichzelf versterkende effecten, een soort vicieuze cirkels in temperatuurstijging die destijds, 120.000 jaar geleden, ervoor zorgden dat de temperatuur en het zeeniveau in korte tijd explosief omhoog zijn gegaan.

Als zulke effecten eenmaal in gang zijn gezet, zullen we tegen consequenties aanlopen die we niet meer kunnen omkeren, beargumenteert klimaatwetenschapper James E. Hansen, hoofdauteur van het onderzoek, in een videostatement.

Overstroming van alle kuststeden

Hurricane_Sandy_New_Jersey_Pier

Die consequenties zijn niet best: Hansen voorspelt dat we binnen 50 tot 150 jaar een stijging van de zeespiegel van enkele meters zouden kunnen krijgen, wat een abrupt einde zou betekenen voor vrijwel alle kuststeden, met “onschatbare sociale en economische kosten” tot gevolg. Als je bijvoorbeeld nu al vindt dat er veel vluchtelingen zijn in de wereld, moet je je eens indenken wat de situatie zou zijn als elke stad aan de kust (en dat zijn er een hoop) door het zeewater wordt opgeslokt.

Superstormen

8123477071_8738e6debc_o

Maar misschien nog wel dringender is het effect dat de stijgende temperatuur heeft op de stromingen in de oceaan. Op de korte termijn kunnen die stromingen volledig worden stilgelegd, wat enorme superstormen tot gevolg kan hebben. Het gaat hiermee niet over een tijdspanne van eeuwen, maar van enkele tientallen jaren, stelt Hansen.

Klimaatalarm

Niet alle wetenschappers zijn het eens met de intensiteit van Hansens voorspellingen, maar de toon vanuit de wetenschap begint wel duidelijk steeds dringender te worden. Zo kwam vorige week het nieuws naar buiten dat de maand februari de warmterecords voor de maand zo hard had doorbroken dat zelfs wetenschappers die normaal vrij terughoudend zijn het nieuws als “schokkend” en een “klimaatnoodgeval” bestempelden.

Ook de Wereld Meteorologische Organisatie (WMO) van de Verenigde Naties windt er geen doekjes om. “De toekomst gebeurt nu al”, zegt Petteri Taalas, secretaris-generaal van WMO. Hij noemt de temperatuurstijging in het afgelopen jaar “alarmerend” en “zonder precedent”. “En dat terwijl het WMO normaal gesproken heel erg conservatief is in taalgebruik”, zegt dr. Sarah Perkins-Kirkpatrick tegen The Guardian.

Hoe duidelijk moet het zijn?

8741348325_39f53f7c0d_b

De wetenschap en de planeet zelf geven een duidelijk signaal af. Maar terwijl de temperatuur steeds sneller stijgt en het klimaat steeds extremer wordt, zijn we globaal nog steeds voor meer dan de helft afhankelijk van fossiele brandstoffen en stoten we nog steeds grote hoeveelheden CO2 uit. De vraag begint zich op te dringen: hoeveel duidelijker willen we het hebben voor we actie ondernemen?

Deel
Tweet