null

In 1960 bouwde het Amerikaanse leger een geheime legerbasis onder het ijs van Groenland, genaamd Camp Century. Zes jaar later werd de plek alweer verlaten, omdat het ijs toch wel erg instabiel bleek te zijn. Een halve eeuw na dato, is dat ijs nóg instabieler – lang leve de klimaatverandering. En dat is niet zonder gevolgen, want volgens recent onderzoek zal er de komende 88 jaar veel radioactief materiaal in de oceaan belanden.

Het doel van deze basis was om wetenschappelijk onderzoek te doen. Dat is althans wat de Verenigde Staten aan Denemarken – Groenland was destijds een Deense kolonie – hadden wijsgemaakt, zodat ze bouw zou worden toegestaan. In de nostalgische video hieronder uit 1963 is te zien hoe de Amerikanen dat zelf even uitleggen. Er is nuttig onderzoek verricht naar het gebruik van een mobiele kernreactor, zo benadrukken ze zelf. En ze hebben bewezen dat leven onder ijs mogelijk is.


Met de kennis van nu weten we dat de term ‘wetenschappelijk onderzoek’ bijzonder slecht de lading bleek te dekken van wat er daadwerkelijk plaatsvond. Onder de codenaam Project Iceworm werd om de basis heen een enorme stad gebouwd – die zelfs een bibliotheek, ziekenhuis en een eigen kernreactor had – met als bedoeling om te onderzoeken of ze vanaf daar kernraketten konden inzetten. In de greppels onder het ijs wilden de Amerikanen zo’n 600 kernraketten parkeren en een lanceerbasis bouwen. Het kwam wel heel handig uit dat de basis relatief dichtbij Moskou lag, de hoofdstad van hun vijand.

Schadelijke stoffen achtergelaten

Toen de Amerikanen de basis verlieten, namen ze alleen de mobiele kernreactor mee. Wat achterbleef was dus een verlaten stad met zooi. Heel veel zooi. Diesel, radioactieve koelvloeistof voor de kernreactor, rioolwater en nog meer stoffen die schadelijk zijn voor mens en milieu. In de jaren ’60 was men nog niet zo bezig met de opwarming van de aarde, dus dachten de bewoners van Camp Century dat ze de boel wel voor eeuwig in het Groenlandse ijs konden laten zitten.

De aarde dacht daar dus anders over. Het ijs dat de legerbasis bedekt is nu al op een flink tempo aan het smelten, en dat is een groot probleem. Want als al die achtergebleven stoffen vrijkomen, komen ze in de oceaan terecht en vernielen ze daar het ecosysteem.

En nu?

Het opruimen van al die troep kost helaas heel veel geld en tijd, en wie de verantwoordelijkheid heeft om het probleem aan te pakken is onduidelijk. Denemarken zegt dat Groenland een eigen bestuur heeft en het zelf maar moet oplossen. Alleen vergeten ze dan even dat dat bestuur pas bestaat sinds 1979, dertien jaar nadat de basis is verlaten. Amerika zal het allemaal een worst wezen – hun land is het niet.

Jessica Green, een politicoloog die gespecialiseerd is in internationaal milieurecht, zegt dat Project Iceworm de enorme gaten in de internationale wetten en regels over milieuzaken blootlegt. Er zijn wel wetten voor wanneer dit soort voorvallen zich in momenteel voordoen, maar die werken niet met terugwerkende kracht. Terwijl iedereen natuurlijk weet dat er maar één land is dat deze troep heeft achtergelaten.

Dus, lieve Verenigde Staten. Als jullie nou even niet zo’n exorbitant bedrag uit zouden geven aan defensie, hebben jullie misschien nog wat budget over om jullie nucleaire rotzooi in Groenland op te komen ruimen. Daar zouden jullie de rest van de wereld en het ecosysteem in de oceaan heel blij mee maken – en in leven houden, niet te vergeten.

Deel
Tweet