Eind vorig jaar stond er een mooi verslag in Vrij Nederland over de Amerikaanse socioloog Arlie Hochschild, die vijf jaar optrok met rechtse, conservatieve landgenoten in Louisiana, terwijl ze zelf juist uit een links, progressief milieu komt. Het gevolg was wederzijdse sympathie: waar ze eerst dacht dat de stemvoorkeuren van Trump-aanhangers vooral gebaseerd waren op woede, had ze daar nu een veel genuanceerder beeld van.

Hoewel Nederland totaal anders in elkaar zit dan de Verenigde Staten, zou je gerust kunnen stellen dat ook hier een hoop mensen elkaar niet helemaal lijken te begrijpen – of dat nou iets nieuws is of niet. De vibe kan best iets beter.

Het verbeteren van die vibe begint bij kleine dingen. Open staan voor andere invalshoeken, uitgaan van het goede van de mens – dat soort. Maar dan ook echt.

Foto: Shoshana Kruger

Foto: Shoshana Kruger

In het Australische Perth wordt wat dat betreft het goede voorbeeld gegeven: anonieme mensen organiseren daar zogeheten Stranger Danger Dinners. Dat zijn dinertjes waarvoor ieder willekeurig persoon zich kan opgeven, en de enige regel die wordt gehanteerd bij het samenstellen van het dinergezelschap is dat niemand elkaar van tevoren mag kennen. Het doel is om acht volslagen vreemdelingen bij elkaar te krijgen, die anders misschien wel nooit met elkaar in contact zouden zijn gekomen. Achtergronden en leeftijden zijn zo divers als mogelijk.

Simpel als het concept is, zou je het praktisch overal ter wereld kunnen organiseren. Daarvoor hebben de organisatoren ook enkele tips uiteengezet, inclusief gesprekskaartjes. Voor als het toch niet helemaal soepel verloopt, dat bonden.

Deel
Tweet