De video voor ‘Lekker dansen’ kan intimiderend overkomen: het felle strotje van Killer Kamal en het nationalistische zwaaien van exotische vlaggen die je waarschijnlijk alleen maar kent uit de Bosatlas. Maar wie goed kijkt, ziet een boodschap met een dosis zelfspot en hoop waar Obama’s ‘Yes, we can’ schril bij aftekent. Want wat verbindt alle Nederlanders, of ze nou lijken op een treitervlogger, of in Wassenaar wonen? Killer Kamal en Pietju Bell hebben het antwoord gevonden: zorgen. Zorgen over belastingen, werkgelegenheid of woningnood.

We worden tegenwoordig overspoeld met berichten over rellen waarbij met Turkse vlaggen wordt gezwaaid, enge politici met blonde kuiven of overweldigende toenames van de criminaliteit. Die berichten doen ons vermoeden dat het nooit meer goed komt met de wereld. Dat we voor altijd zullen denken in verschillen: in wij en zij. Je hoort erbij of je hoort er niet bij.

‘Stressen betaalt niet de huur’

Kamal en Pietju zoeken naar de bron van al die polarisatie. Is er niet iets waaruit blijkt dat we toch niet zo van elkaar verschillen, en we los van een andere kleding- of muzieksmaak of politieke visie best veel op elkaar lijken? De teksten van de twee leggen de vinger op de zere plek. We maken ons namelijk allemaal zorgen: groot en klein, jong en oud. Waarom trekken we niet gezamenlijk ten strijde tegen die zorgen? Want zoals de letterkundige Bernard Kemp het ooit optekende: ‘Een gemeenschappelijke vijand wist alle meningsverschillen uit.’

Nu is problemen aanwijzen niet zo moeilijk – politici schrijven er zo een heel A4’tje mee vol – maar Kamal en Pietju bieden ook een oplossing: ga ‘gewoon lekker dansen’. Schaam je niet dat je er zelf niet opgekomen bent of dat je zelf ook mee hebt gedaan aan alle haat: het is nog niet te laat. Sla een arm om je broeder en zuster. Doe een vreugdedansje om die brandende blauwe enveloppen of die aanmaningen van het CJIB. Zoals Kamal en Pietju zeggen: ‘Stressen betaalt niet de huur’, ga gewoon ‘lekker dansen’.

Deel
Tweet