ASL SLAM poetry slam gebarentaal Brekend

ASL Slam bij de Bowery Poetry Club in New York. Screenshot via Great Big Story.

Het is spoken word, maar dan zonder gesproken worden: poetry slam in gebarentaal. Niet de stem, maar handen, lijf en vooral gezicht worden hierbij gebruikt om poëzie in al haar emoties over te brengen op het publiek.

Verfijnde expressie

Voor de doof geboren Douglas Ridloff is poëzie in ASL (American Sign Language) een manier om zichzelf uit te drukken. In een wereld die ingericht is op horende mensen geeft het hem het gevoel dat hij leeft, vertelt hij aan Great Big Story. Ook zijn zoontjes, beiden doof, hebben poëzie ontdekt en voeren thuis hun eigen gedichten uit.

In 2005 richtte Ridloff in New York het maandelijkse event ASL Slam op om meer performers uit de dovengemeenschap een podium te geven, voor een doof én horend publiek: “Ik wil de wereld buiten de dovengemeenschap de verfijning van Amerikaanse gebarentaal laten zien.” Inmiddels zijn er ASL Slams in meerdere Amerikaanse steden en staat er deze maand een evenement in Cuba op het programma.

Gebaren vs. spreken

Bij de optredens vraagt Ridloff tolken om niet te vertalen, omdat daarbij de boodschap vaak verloren gaat. “Bij ASL gaat het meer om beweging, om een visueel ritme in plaats van een auditief ritme,” legt hij uit. Waar horende mensen ook stembuiging gebruiken om emotie en stemming over te brengen, zit dat bij gebarentaal echt in de mimiek. Ook neemt gezichtsuitdrukking zo’n vijftig procent van de grammatica voor zijn rekening.

Bijzonder is dat door de nadruk op gezichtsexpressie en lichaamsbewegingen die raken aan dans, de emoties van een gedicht ook binnenkomen bij mensen die geen (Amerikaanse) gebarentaal begrijpen. Bekijk het zelf:

Meer poetry slam in gebarentaal zien? Artiesten (waaronder Ridloff) en jongeren traden vorig jaar op bij de culturele instelling SITE Santa Fe met gedichten gebaseerd op kunstwerken.

Deel
Tweet